Doorgaan naar content

6 min

.

Oost-Nederland kent veel familiebedrijven met een bijzonder verhaal. Ondernemingen die van generatie op generatie worden doorgegeven en waarin groei, opvolging en zelfstandigheid belangrijke thema's zijn. Met Familiezaken uit het Oosten laten we zien welke keuzes familieondernemers maken en welke uitdagingen daarbij komen kijken. Ook buiten onze eigen Wadinko-portefeuille.

Een van die bedrijven is Wolves uit Wierden. Het familiebedrijf ontwikkelde zich sinds 1964 tot een van de vijf grootste bergingsbedrijven van Nederland. Broer en zus Ingrid en Edwin Wolves staan als tweede generatie aan het roer en kiezen bewust hun eigen koers. Soms betekent dat investeren en uitbreiden, soms juist een stap terugdoen. Hoe bepaal je als familieondernemer welke keuzes goed zijn voor de toekomst van je bedrijf?

Wolves: tweede generatie groeit uit tot top-5-speler

De grote gele vrachtwagens van Wolves zijn bekend in de wijde regio. Als er ergens een auto met pech of na een ongeval afgevoerd moet worden, is Wolves erbij. Naast de hoofdvestiging tussen Wierden en Enter heeft Wolves ook nog vestigingen in Zwolle en Apeldoorn. In het buitenland zijn er vestigingen in Orange (Frankrijk), Verona (Italië) en Würzburg (Duitsland). Vooral tijdens de vakantieperiodes is het hier druk qua bergingswerkzaamheden. Directeur Ingrid Wolves runt samen met haar broer Edwin het bedrijf, als tweede generatie.

.

Van brommerhandel tot bergingsbedrijf

De basis voor het huidige succes van Wolves werd in 1964 gelegd door de vader van Ingrid en Edwin Wolves; Egbert Wolves. Wat begon met de import van brommers uit Duitsland, groeide via de inzameling van kapotte brommers en schadevoertuigen organisch uit tot een volwaardig bergingsbedrijf.

Door zijn scherpe handelsgeest en pioniersmentaliteit wist hun vader de onderneming steeds verder uit te bouwen. Ingrid omschrijft haar vader als een harde werker met een duidelijke, traditionele managementstijl.

"Mijn vader heeft het bedrijf destijds zelf opgezet. Hij heeft toen brommers uit Duitsland gehaald, knapte die op en verkocht ze weer. Zo is hij ook als vanzelf met schadeauto's begonnen, wat leidde tot een bergingsbedrijf met een focus op internationaal transport en vervangend vervoer," vertelt Ingrid. "Hij was een hele sterke leider met sterke volgers. Hij had altijd goede ideeën en daar vertrouwden zijn medewerkers dan ook op."

.

Geleidelijke overdracht en stormachtige groei

Toen Ingrid en haar broer Edwin in het bedrijf kwamen, raakte de expansie in een stroomversnelling. De overdracht van de leiding verliep heel natuurlijk. Nog ruim voor het overlijden van hun vader op 78-jarige leeftijd in 2024 kregen broer en zus het volledige vertrouwen om op eigen benen te staan.

.
Edwin en Ingrid Wolves

Ze bleken elkaar naadloos aan te vullen: Edwin focust zich op de buitenwereld, relaties en het wagenpark, terwijl Ingrid de interne organisatie voor haar rekening neemt. Onder hun leiding groeide Wolves uit tot een landelijke topspeler met drie hoofdpijlers: berging, internationaal autotransport en vervangend vervoer.

"Voordat mijn vader overleed, hadden wij het roer al overgenomen en dat is heel slim van hem geweest. Je weet immers nooit wanneer er iets gebeurt," kijkt Ingrid terug. Vlak voordat hij overleed, zei hun vader in een item van RTV Oost nog over de overname: ‘Ze doen het anders dan ik, maar ze doen het goed hoor’. Dat noemt Ingrid met terugwerkende kracht een cadeautje.

Over hun gezamenlijke ambitie en de indrukwekkende schaalvergroting zegt ze trots: "Wij hebben destijds als visie gezegd: wij willen niet een bergingsbedrijf zijn dat opgegeten wordt, maar wel iets in de melk te brokkelen hebben. Ik denk dat dat goed gelukt is, want we horen inmiddels zeker bij de top vijf van Nederland." Het bedrijf telt in totaal 150 medewerkers, verdeeld over de drie vestigingen.

.
Naar elke bestemming

Bewuste krimp en strategische investeringen

In de loop der jaren hebben Ingrid en Edwin scherpe en soms gedurfde zakelijke keuzes gemaakt. Tijdens een stevige overnamegolf in de branche breidde het bedrijf aanvankelijk uit naar Friesland en Limburg. Al snel bleek echter dat deze expansie ten koste ging van de lokale kracht en efficiëntie. In Limburg ontbrak het regionale netwerk en in Friesland stonden de tarieven zwaar onder druk. Het besluit om zich daar terug te trekken en te focussen op een ijzersterke vaste driehoek getuigde van zakelijk realisme.

"In Limburg kostte het ons geld," verklaart Ingrid deze strategische stap. "Je moet wel een aantal dingen op een rij hebben. Je moet het bedrijf ernaar hebben dat je het aankunt. Je hebt de planning en de mensen, maar de markt moet ook nog meewerken."

Ook in de bedrijfsvoering varen Ingrid en Edwin een modernere koers dan hun vader. Ze investeerden fors in een volledig nieuw pand en moderner materieel. "We hebben het wagenpark sterk vernieuwd en wachten niet meer tot een vrachtwagen is afgeschreven. Bij de nieuwbouw van ons pand zijn we bovendien direct overgestapt op volledig nieuwe werkplekken. Ja, dat kost geld, maar we hebben geen half werk geleverd en de investering betaalt zich terug."

.

Focus op werkgeluk en een duurzame toekomst

Kijkend naar de toekomst, bereidt Wolves zich voor op grote sectorale uitdagingen, zoals de zero-emissiezones die vanaf 2030 gelden in steden als Zwolle. Hoewel de omschakeling naar zware elektrische bergingsvoertuigen logistiek en financieel complex is, beweegt het bedrijf nuchter en strategisch mee.

Toch ligt de absolute prioriteit in de toekomstvisie op het menselijke vlak: het bouwen van zelfstandige teams waarin werkgeluk centraal staat. Ingrid en Edwin willen niet meer uitsluitend vooraan staan om opdrachten te dicteren, maar met een sterk managementteam en betrokken teamleiders de koers bepalen. Een veilige, open cultuur en oprechte aandacht voor de medewerker vormen het fundament om talent te behouden in een 24/7-organisatie.

Ingrid legt uit waarom dit zo belangrijk is: "De visie is voor de berging om zo sterk te blijven zoals we nu zijn en dat te kunnen blijven uitstralen. Maar onze droom is dat iedereen hier doet wat hij leuk vindt. Daar willen we onze medewerkers bij helpen en ze te faciliteren in hun werkgeluk. Als we bereiken dat mensen het hier op de eerste plaats leuk hebben, doen we iets goeds."

Over een overdracht van het bedrijf naar een volgende generatie willen Edwin en Ingrid nog niet nadenken. Wat ze het belangrijkste vinden, is dat er geen dwang is om het familiebedrijf te moeten overnemen, aldus Ingrid: “Voor Edwin en mij verliep het allemaal heel natuurlijk. Zo willen we het voor Edwins kinderen ook aanpakken. Als ze in het bedrijf willen werken, zijn ze welkom. En als ze er niet gelukkig van worden, dan moeten ze iets anders gaan doen.” 

.

Artikel delen